با هر چه عشق نام تورا می توان نوشت

عشق تا در سینه ام بیدار شد     از طلب پا تا به سر ایثار شد

این دگر من نیستم من نیستم      حیف از آن عمری که با من زیستم

این روزها،ذهنم پرشده از افکاری که ناخواسته به ذهنم می یان،افکاری که شاید مدتها عمیقا بهشون فکر نکردم یا شایدم از ذهنم پاک شده بودن

جمعه به جز اون لحظاتی که یک نفر داشت حرفهایی رو به دیوار می گفت تا من در نقش تخته اونها رو بشنوم و به روی خودم نیارم،بقیه روز خیلی خوب بود،کلاس تشعشع دفاعی بیشتر از قبل بهم آرامش می دادو حس خوبیو در من ایجاد می کرد.

دوباره از دست این بشر این بار با محتوای سخن پارتنر و تایید عملکردشون کلی خندیدیم،آخر سر اینقدر گیر داد که استاد گفت بابا تو می خوای پارتنر بشی ،برو بشو ،چقدر گیر می دی

خیلی وقت کم میارم،با اینکه کلی از خوابم زدم ولی هنوز کلی کار دارم که باید انجام بدم و امتحانایی که کمتر وقت می کنم برم سراغ کتاباشون و لاشونو باز کنم،(اسممو واسه خواب فشرده به استاد دادم)

بالاخره بعد از مدتها با خواهرم اینا رفتم بیرون ،بهناز گلم باعث خیر شد تا به بهانه ی خرید کادوی تولدش یه سری تو خیابونهای چهارراه تا میدان شهدا بزنیم و مغازه هارو دید بزنیم(هوا عالی بود،خیلی هم خوش گذشت)،خدا کنه از کادوش خوشش بیاد(یه دامن کوتاه جینگول مستونی با رنگ مورد علاقه ی بهناز)

یاد حرف استاد انقلاب میافتم در خصوص یه چیزی که تو هفته ی قبل نظرم و جلب کرده و من حرفی واسه ی گفتن نداشتم ،البته حرف داشتم ولی شاید سر کلاس جای بیان اونها نبود

استاد روشنفکریه بر خلاف پسرای کلاسمون که خیلی بی فرهنگن و حتی زمانی که استاد در خصوص برابری زن و مرد و اجهافاتی که توسط قوانین بر سر زنای ایرانی اومده صحبت می کرد،لبخندهایی که از سر ذوقشون به نشونه ی بی فرهنگی و بی تمدنی و از پشت کوه اومدنشون می زدن و می شد دید و من کاری جز تاسف به حالشون نمی تونستم بخورم ،دلم می خواست حالشونو بگیرم ولی درحد من نبودن که بخوام باهاشون کلکل کنم

و اتفاقا امروز رفتم تو سایت تغییر در برابر برابری و احتمالا قصد امضا کردن فرم امضای ۱ میلیونی رو هم خواهم داشت (شاید در اولین فرصت و بعداز پیدا کردن اطلاعات بیشتر)

دیروز همین که داشتم تو کمدم دنبال کتاب می گشتم،چشمم به دفترات خاطرات دوران دبیرستان و شایدم راهنمایی بود،افتاد،از طرز نوشتنم مرده بودم از خنده ،بر خلاف خواهرم که دفتر دوران دانشگاهشو سوزوند ،من هیچ علاقع ای به سربه نیست کردن دفتراتم ندارم،باهاشون حال می کنم،شایدم یه رو زبرسه به نوه هام ،زمانی که احتمالا من دیگه تو این دنیا نباشماون وقته که کلی خواهند خندید

راستی دختر عمه ی گلم هم اومده،حیف که وقت نکردم هنوز ببینمش،دلم واسش تنگ شده

دیگه وقت ندارم ،برم که زمان استراحت به پایان رسیده

فقط خداجون مرسی که تردیدمو از بین بردی و یکدلم کردی،بازم یه چیزی ازت می خوام،خودت بهتر می دونی هرچی صلاحه روا کن،مرسییییییییی